گفتاردرمانی

وقتی کودک دیرتر از هم‌سن‌وسال‌هایش حرف می‌زند، طبیعی است که خانواده نگران شود. بعضی والدین زود مضطرب می‌شوند و بعضی دیگر آن‌قدر صبر می‌کنند که زمان مناسب برای پیگیری از دست‌شان در می‌رود. واقعیت این است که رشد گفتار در همه کودکان دقیقاً یکسان نیست، اما یک مسیر کلی و قابل انتظار دارد. شناخت این […]

«بچه‌ام هر وقت چیزی می‌خواد، دستمو می‌گیره یا اشاره می‌کنه. ولی اسمشو نمی‌گه.» «دخترم خوب می‌فهمه، نشون هم می‌ده، ولی کلمه نمی‌گه.» «پسرم ۲ سالشه. به همه چیز اشاره می‌کنه ولی حرف نمی‌زنه.» این نگرانی خیلی رایج است و خبر خوب دارد و خبر مهم. خبر خوب: اشاره کردن یک مهارت ارتباطی ارزشمند است. اگر کودک

این یکی از سخت‌ترین و رایج‌ترین سؤال‌هایی است که والدین با آن دست‌وپنجه نرم می‌کنند: «بچه‌ام حرف نمی‌زنه. دکتر گفته ممکنه اتیسم باشه. ولی مادرشوهرم می‌گه فقط دیر حرف زده. من اصلاً نمی‌فهمم فرقش چیه.» «یکی می‌گه فقط صبر کن، یکی می‌گه زودتر ببر ارزیابی. گیج شدم.» «نمی‌دونم باید نگران باشم یا نه.» اگر بخواهم

یکی از نگران‌کننده‌ترین سؤال‌هایی که خیلی از پدر و مادرها در گوگل جست‌وجو می‌کنند این است:چرا کودک من حرف نمی‌زند؟ این سؤال معمولاً از جایی شروع می‌شود که مادر می‌بیند فرزندش از هم‌سن‌هایش کمتر کلمه می‌گوید.یا پدر متوجه می‌شود کودک بیشتر با اشاره، گریه یا کشیدن دست بزرگ‌ترها خواسته‌اش را می‌گوید.یا خانواده می‌شنوند:«هنوز زوده، خودش

یکی از سخت‌ترین نگرانی‌های پدر و مادرها این است که حس کنند رشد فرزندشان مثل بقیه بچه‌ها پیش نمی‌رود، اما دقیق ندانند مشکل چیست.کودک حرف نمی‌زند.به اسمش واکنش نشان نمی‌دهد.ساعت‌ها با یک وسیله خاص سرگرم می‌شود اما با آدم‌ها ارتباط نمی‌گیرد.هم خانواده می‌گویند: «بچه خودش توی دنیای خودشه.» در این موقعیت، خیلی از والدین در