SanazHZ_rehab

وقتی صحبت از علائم اتیسم در ۲ سالگی می‌شود، خیلی از خانواده‌ها بین دو احساس گیر می‌کنند: از یک طرف نمی‌خواهند بی‌دلیل نگران شوند و از طرف دیگر می‌ترسند اگر نشانه‌ای وجود دارد، زمان مهمی را از دست بدهند. این نگرانی کاملاً قابل درک است. دو سالگی سنی است که تفاوت‌های ارتباطی، رفتاری و زبانی بعضی کودکان […]

وقتی والدین می‌بینند کودک به اسمش جواب نمی‌دهد، خیلی زود نگران می‌شوند. این نگرانی هم قابل درک است، چون جواب دادن به اسم یکی از رفتارهایی است که خانواده‌ها آن را خیلی زود در زندگی روزمره می‌بینند. مادر چند بار صدای کودک را می‌زند، پدر از آن طرف اتاق اسمش را صدا می‌کند، مادربزرگ منتظر

وقتی کودک ۲ ساله هنوز حرف نمی‌زند، نگرانی خانواده کاملاً طبیعی است. در این سن، خیلی از والدین شروع می‌کنند به مقایسه فرزندشان با بچه‌های دیگر. یکی می‌گوید «طبیعیه، صبر کن» و دیگری می‌گوید «حتماً مشکل جدی دارد». بین این دو نگاه افراطی، چیزی که واقعاً به خانواده کمک می‌کند، آگاهی درست و پیگیری به‌موقع

وقتی کودک دیرتر از هم‌سن‌وسال‌هایش حرف می‌زند، طبیعی است که خانواده نگران شود. بعضی والدین زود مضطرب می‌شوند و بعضی دیگر آن‌قدر صبر می‌کنند که زمان مناسب برای پیگیری از دست‌شان در می‌رود. واقعیت این است که رشد گفتار در همه کودکان دقیقاً یکسان نیست، اما یک مسیر کلی و قابل انتظار دارد. شناخت این

«بچه‌ام هر وقت چیزی می‌خواد، دستمو می‌گیره یا اشاره می‌کنه. ولی اسمشو نمی‌گه.» «دخترم خوب می‌فهمه، نشون هم می‌ده، ولی کلمه نمی‌گه.» «پسرم ۲ سالشه. به همه چیز اشاره می‌کنه ولی حرف نمی‌زنه.» این نگرانی خیلی رایج است و خبر خوب دارد و خبر مهم. خبر خوب: اشاره کردن یک مهارت ارتباطی ارزشمند است. اگر کودک

این یکی از سخت‌ترین و رایج‌ترین سؤال‌هایی است که والدین با آن دست‌وپنجه نرم می‌کنند: «بچه‌ام حرف نمی‌زنه. دکتر گفته ممکنه اتیسم باشه. ولی مادرشوهرم می‌گه فقط دیر حرف زده. من اصلاً نمی‌فهمم فرقش چیه.» «یکی می‌گه فقط صبر کن، یکی می‌گه زودتر ببر ارزیابی. گیج شدم.» «نمی‌دونم باید نگران باشم یا نه.» اگر بخواهم

وقتی کودک موقع حرف زدن گیر می‌کند، کلمه‌ها را تکرار می‌کند یا روی بعضی صداها می‌ماند، معمولاً اولین کسی که بیشتر از همه می‌ترسد مادر یا پدر است.خیلی از خانواده‌ها همان روزهای اول می‌پرسند: پاسخ کوتاه این است:بله، خانه می‌تواند نقش بسیار مهمی در بهتر شدن لکنت داشته باشد. اما فقط وقتی که کمک خانواده درست،

یکی از رایج‌ترین سؤال‌هایی که پدر و مادرها می‌پرسند این است: بهترین سن شروع گفتاردرمانی چه زمانی است؟ پشت این سؤال معمولاً یک نگرانی مهم پنهان است.مثلاً: اگر بخواهم خیلی خلاصه جواب بدهم:بهترین زمان شروع گفتاردرمانی، وقتی است که مشکل دیده می‌شود و ارزیابی لازم است؛ نه وقتی که خانواده بعد از ماه‌ها صبر خسته

یکی از نگران‌کننده‌ترین سؤال‌هایی که خیلی از پدر و مادرها در گوگل جست‌وجو می‌کنند این است:چرا کودک من حرف نمی‌زند؟ این سؤال معمولاً از جایی شروع می‌شود که مادر می‌بیند فرزندش از هم‌سن‌هایش کمتر کلمه می‌گوید.یا پدر متوجه می‌شود کودک بیشتر با اشاره، گریه یا کشیدن دست بزرگ‌ترها خواسته‌اش را می‌گوید.یا خانواده می‌شنوند:«هنوز زوده، خودش

یکی از سخت‌ترین نگرانی‌های پدر و مادرها این است که حس کنند رشد فرزندشان مثل بقیه بچه‌ها پیش نمی‌رود، اما دقیق ندانند مشکل چیست.کودک حرف نمی‌زند.به اسمش واکنش نشان نمی‌دهد.ساعت‌ها با یک وسیله خاص سرگرم می‌شود اما با آدم‌ها ارتباط نمی‌گیرد.هم خانواده می‌گویند: «بچه خودش توی دنیای خودشه.» در این موقعیت، خیلی از والدین در