SanazHZ_rehab

یکی از سخت‌ترین تصمیم‌های والدینی این است که بفهمیم فرزندمان «فقط کمی کندتر از بقیه است» یا «واقعاً مشکلی دارد که باید پیگیری شود». این مرز باریک، بسیاری از خانواده‌ها را ماه‌ها یا حتی سال‌ها در بلاتکلیفی نگه می‌دارد. از یک طرف نمی‌خواهیم والدین بی‌دلیل بترسند. قرار نیست هر کودکی که یک هفته دیرتر از […]

خیلی از والدین تازه‌کار وقتی نوزادشان را بغل می‌کنند، نمی‌دانند چطور باهاش حرف بزنند. نوزاد نه جواب می‌دهد، نه سر تکان می‌دهد، نه لبخند معنادار می‌زند. فقط نگاه می‌کند، گاهی گریه می‌کند و گاهی خوابش می‌برد. طبیعی است که والدین فکر کنند: «حرف زدن با نوزاد چه فایده‌ای دارد؟ مگر می‌فهمد؟» پاسخ علمی قاطع و

بعضی کودکان حرف می‌زنند. کم هم حرف نمی‌زنند. جمله می‌سازند، سؤال می‌پرسند، قصه تعریف می‌کنند و کلی حرف دارند. اما وقتی با کسی غیر از مادر و پدر صحبت می‌کنند، طرف مقابل فقط لبخند می‌زند و رو به والدین می‌گوید: «ببخشید چی گفت؟» مادر نقش مترجم را بازی می‌کند. هر جا می‌رود باید حرف‌های فرزندش

اگر کودک شما عروسکش را بغل می‌کند و می‌گوید «ننی بخواب»، یا قابلمه خالی را روی اجاق‌گاز اسباب‌بازی می‌گذارد و هم می‌زند و می‌گوید «غذا دارم درست می‌کنم»، یا تلفن خیالی دستش می‌گیرد و می‌گوید «الو بابا کی میای؟»، بدانید فرزندتان دارد یکی از مهم‌ترین کارهای رشدی عمرش را انجام می‌دهد. بازی وانمودی یا بازی

بعضی کودکان هستند که حرف می‌زنند، اما حرف زدنشان یک جور خاص است. کلمات دارند، شاید ۳۰ یا ۴۰ یا حتی بیشتر. اما هر بار فقط یک کلمه می‌گویند. «آب.» «مامان.» «این.» «نه.» هیچ‌وقت دو کلمه را کنار هم نمی‌گذارند. نمی‌گویند «آب بده» یا «مامان بیا» یا «ماشین رفت». فقط تک‌کلمه‌ای. والدین این کودکان در یک جای

وقتی والدین متوجه می‌شوند فرزندشان کمتر از همسالانش حرف می‌زند، معمولاً یک جمله کلی می‌شنوند: «بچه‌تون تأخیر گفتار داره.» این جمله هم از دهان اطرافیان شنیده می‌شود و هم گاهی از متخصصان. اما خیلی از خانواده‌ها نمی‌دانند که «تأخیر گفتار» و «اختلال زبان» دو مفهوم متفاوت هستند و فهمیدن تفاوتشان نقش بزرگی در مسیر تشخیص،