آموزش به خانواده

آیا کودک شما مدام از مبل بالا می‌رود؟ روی دسته صندلی می‌ایستد، از تخت می‌پرد یا از کابینت آشپزخانه بالا می‌کشد؟ احساس می‌کنید یک لحظه هم آرام نمی‌نشیند و دائماً دنبال بالا رفتن، پریدن و آویزان شدن است؟ برای خیلی از والدین، این رفتار فقط «شیطنت» به نظر می‌رسد. اما در بسیاری از کودکان، بالا

پرتاب کردن اسباب بازی ها، کوبیدن قاشق به میز، ریختن محتویات سبد اسباب بازی روی زمین و خالی کردن کشوهای کمد، از صحنه های تکراری در بسیاری از خانه ها است. والدین اغلب با چهره ای خسته و کلافه وارد اتاق کاردرمانی می شوند و می پرسند: «چرا فرزند من با هیچ اسباب بازی درست

بسیاری از والدین در اتاق کاردرمانی با این شکایت مواجه می‌شوند که کودکشان در پوشیدن لباس‌ها «سخت‌گیر» است. «او فقط شلوار‌های راحتی نخی می‌پوشد»، «اگر مارک لباس به گردنش بخورد جیغ می‌کشد» یا «اصلاً دوست ندارد پابرهنه روی چمن راه برود». این واکنش‌ها اغلب توسط اطرافیان به «لجبازی» یا «بدقلقی» تعبیر می‌شود، در حالی که

وقتی صحبت از آمادگی مدرسه می‌شود، بیشتر والدین اول به خواندن و نوشتن فکر می‌کنند. آیا حروف الفبا را بلد است؟ اعداد را می‌شناسد؟ اسمش را می‌نویسد؟ اما از نگاه توانبخشی، آمادگی مدرسه خیلی فراتر از دانستن حروف و اعداد است. کودکی که حروف الفبا را حفظ کرده اما نمی‌تواند ۱۵ دقیقه صاف روی صندلی